Tijdens mijn reis op deze planeet ben ik in de afgelopen jaren op heel wat hindernissen gestuit. Door deze ervaringen heb ik ontdekt dat ik in staat ben mensen een goed gevoel over zichzelf te geven.
Ook ik ben tijdens mijn leven vele malen geholpen door bijzondere mensen bij het maken van keuzes die mij gebracht hebben waar ik nu ben.
Op dit punt in mijn leven steek ik mijn hand uit naar die mensen die het moeilijk hebben. Die bijvoorbeeld iemand nodig hebben orde te brengen in hun leven. Ik kan geen problemen oplossen of keuzes maken voor anderen, ik kan slechts een ander licht werpen op die situatie waar jij het nu nodig hebt.
Vroeger als heel klein meisje wist ik al dat ik het fijn vond voor mensen te zorgen. Ik voelde stemmingen van anderen feilloos aan. Tijdens het opgroeien had ik vaak het gevoel dat ik anders was. Dat ik er niet bijhoorde. Dit kwam niet door mijn omgeving, slechts door de ervaring die ik blijkbaar nodig had te komen waar ik nu ben.

In de afgelopen jaren waarin ik baan na baan versleet, omdat ik ook daar niet thuishoorde, herontdekte ik mijn gave. Het begon tijdens mijn baan in een callcenter waar ik mensen te woord stond met betrekking tot hun vragen omtrent de ziektekostenverzekering. De reden dat mensen belden was natuurlijk uitleg krijgen met betrekking tot de polisvoorwaarden, toch kregen ze wanneer men mij aan de telefoon had ook altijd de ruimte te vertellen waarom zij aanspraak moesten doen op hun ziektenkostenverzekering. Vaak was dat zo opgelost natuurlijk, maar soms was daar die moeder met een heel ziek kind of een vader met een zwangere tienerdochter. Tijdens die gesprekken was men bij mij aan het juiste adres voor een luisterend oor en een warm woord.

Een tijdje later besloot ik in de zorg te gaan werken. Ik begon vol frisse moed aan mijn opleidingstraject tot Verzorgende op een afdeling voor dementerende ouderen in Eindhoven.
Daar kwam ik er na een tijdje achter dat ik niet paste binnen ons systeem. Ik wilde er zijn voor de bewoners, tijd voor hen maken, met ze praten, naar ze luisteren, ze knuffelen etc. etc.
Ik kwam er dus na een aantal maanden achter, doordat mijn lichaam weigerde nog te bewegen, dat ik niet aan het doen was waar ik goed in was. Sterker nog, dat ik mijzelf zo aan het verloochenen was dat ik geen koffiekopje meer kon vasthouden zonder dat mijn handen verkrampten: LETTERLIJK.

Wat wil ik hiermee vertellen?

Ik heb (her-)ontdekt dat ik een enorm inlevingsvermogen heb, dat ik mijn omgeving zo goed aanvoel dat ik heldervoelend ben. Ik heb de gave mee gekregen om woorden te geven aan de gevoelens die ik oppik bij anderen.
In mijn sociale leven heeft me dat vaak ook tegengewerkt, want vaak zijn het ook die gevoelens van mensen die ik oppik die men helemaal niet zo graag prijsgeeft...
Nu is dit toch een gave en wil ik hier graag mee aan de slag. Ik mag verwoorden waar u wellicht geen woorden aan kunt geven. Ik kan u in staat stellen te (her-)ontdekken wie u werkelijk bent, door samen met u in gesprekken (of sessies) mij open te stellen voor uw gevoel en daar samen met u weer terug te keren bij de schoonheid die in ons allemaal verscholen ligt.
Dit kan door samen met u te wandelen, te tekenen, te schrijven en te praten: net wat bij u het beste past.